برای ثبت برای خوانده شدن در آیندهبرای یادآوری در روزهای دور و هم نزدیک اینکه زنگ بزند و به من چیزهایی بگوید و خودش را صاحب حق مطلق بداند مرا گناهکار، کم کار، بی دقت، و کسی که باعث شده ام وقت او تلف شود، انصاف نبود. اینکه من تنها و بدون کمک او کار مقاله ام را تمام کرده ام، خودش تا روز نوشتن هیچ مروری به کار نکرده، بعد تازه می آید نظر می دهد، و این باعث شده من مجبور شوم هی گوشه  و کنار کار راعوض کنم بعد اسمش را می گذارد بی دقتی من، و نمیدانم اگر منهم مثل دانشجویش که خیلی هم بهش استناد میکند، دورش می زدم، با تقریب های عجیب و قریب فقط دنبال جواب تولید کردن بودم، و یا اینقدر بی مسوولیت بودم که مقاله چاپ نشده کد کار را گم میکردم، آدم باارزش تری به نظر می رسیدم یا نه؟!